ICT 2010 Brussx

Deze week hield ik nog een prototype telefoon in m’n hand met 3D interface en camera, volgend jaar zijn er naar schatting 18 miljoen robots op de wereld, die hulpbehoevende steunen bij het huishouden, onderhouden van sociale contacten en de medicatie en waarschijnlijk maken we allemaal nog een bandbreedte van één terrabyte mee (naar schatting in 2030). Ontwikkelingen gaan snel, soms zo snel dat het lastig is er nog grip op te houden.
Op ICT 2010 in Brussel presenteert Neelie Kroes haar nieuwe ambities met de ‘Digital Agenda 2020’. Bezoekers van het evenement wordt een blik in de toekomst gegeven. Waar moeten we heen en welke rol kan ICT-innovatie hebben in de maatschappij, het welzijn, de technologische vooruitgang als geheel, maar met name de positie van Europa ter opzichte van andere wereldeconomieën?
Neelie ziet haar nieuwe post allerminst als een degradatie. Haar visie is helder, de toekomst ligt in ICT-innovatie. Voor de komende jaren focust zij zich op baanbrekende nieuwe technologieën en transsectorale effecten. Echter, de rol en invloed van de overheid staat bij menig ondernemer ter discussie. Terecht of onterecht, ondernemers zien de overheid vaker als een last dan een lust. Natuurlijk valt er geld te halen, maar dan moet je over een lange adem beschikken. Een doolhof van regels, programma’s en papierwerk valt je ten deel wanneer je hier beroep op wilt doen.
Subsidie brengt dynamiek
Echter de rol van de overheid is groter, zo zegt ook Fred Kappetijn, programmadirecteur van het Service Innovation ICT programma (SII), op PICNIC 2010. “Het doel is niet alleen om een zak geld te verdelen, maar juist ook om de innovatieve slagkracht te vergroten. Wij willen nieuwe dynamiek in de markt brengen. Aanvragers van onze subsidies moeten consortia zijn, van minstens één MKB-bedrijf. Gestuurd wordt op een consortia waar ook grote bedrijven, kennisinstellingen en wellicht internationale partijen aan deelnemen. Grote bedrijven hebben kleinere nodig vanwege hun creativiteit en flexibiliteit, MKB’ers hebben de grote bedrijven nodig om over voldoende middelen te beschikken zodat zij de innovaties goed neer kunnen zetten. Met een aangesloten kennisinstelling zorg je voor een breder draagvlak en kennisniveau, wat direct ten goede komt van het product of de dienst. Deze samenwerkingsverbanden brengen vaak een geheel nieuwe dynamiek binnen deze bedrijven.”
Maar ook Fred Kappetijn maakt zichzelf geen illusies. Ook als zij stoppen gaat de innovatie in de sector gewoon door. “Het enige wat wij doen, is het proces versnellen.” Neelie Kroes zegt in haar openingspeech in Brussel met name het risico bij de innovatieve bedrijven te willen verkleinen. Zij wil haar middelen in zetten om mogelijkheid tot research te bieden of te vergroten. Terecht wijst zij op een aantal baanbrekende innovaties waar zij als EU aan de voet van hebben gestaan en waardoor de bijdrage van de EU, processen zijn versnelt, er meer ruimte was voor gedegen research en meer draagvlak was voor het betrekken van waardevolle organisaties en instellingen in het consortium. Denk bijvoorbeeld aan 3G of de ontwikkeling van Quantum Computers.

Onze toekomst ligt in de handen van programmeurs
Neelie Kroes erkent het belang van ICT innovatie en steekt niet onder stoelen of banken dat de toekomst van onze wereld, het comfort van ons leven, de vooruitgang van ons kunnen en zelfs de lengte van ons leven in handen ligt van de programmeurs. Echter is fragmentarisering het grootste gevaar. Daar kan de overheid volgens haar een rol in spelen. Zij heeft dan ook duidelijk aangegeven in welke branches zij denkt dat de meeste winst valt te behalen. De meest prominente is de gezondheidszorg (eHealth). Innovaties die hier binnen passen hebben grote kans op subsidie en steun anderzijds, of het nu gaat om een spel voor dementen of een robot die bejaarden wast.
De door EZ gefinancierde ICT-innovatie regeling SII, richt zich met name op commerciële ICT innovatie in het kader van Lifestyle. Deze toepassingen moeten een blijvende gedragsverandering bij de gebruiker als gevolg hebben, maar ook beschikken over een passend verdienmodel om in aanmerking te komen voor subsidie. De regeling wordt begin november gepubliceerd in de Staatscourant.
We need heroes!
Volgens Neelie Kroes; “We have to think big and act big”. Zij is er van overtuigd dat haar programma hieraan kan bijdragen. Waar zij zich wel zorgen over maakt is het ontbreken van echte ambassadeurs in de sector, “we missen helden, entrepreneurs waar de jonge generatie zich door kan laten inspireren”. In de VS zijn die er wel: Larry Page, Sergey Brin en bijvoorbeeld Bill Gates.
Daarnaast missen Europeanen soms nog die echte ondernemers mentaliteit. Ga je failliet dan is dat een stempel die je voor de rest van je leven meedraagt, daar waar je in de VS tien keer over de kop kan gaan en men dat juist als een uiting van doorzettingsvermogen beschouwt. Deze instelling remt de innovatieve daadkracht en mindset van Europese ondernemers.
Europese stokpaardjes
Naast de vele Europese keynote’s, zoals Neelie Kroes, Yves Leterme, Hans Vestberg (CEO Erikson) Jan Zadak (senior Vice President HP) en vele andere, stonden de conferentiehallen ook vol met innovatieve ondernemers die hun producten en diensten presenteerden. Veelal mede gefinancierd door de EU. Een kleine greep uit deze ondernemers:

iCub

iCub is een mensachtige robot. Een beetje vergelijkbaar met een drie jarig kind, want het beschikt over soortgelijke cognitieve vaardigheden. Het kan zien, horen en voelen. Het kan zelfs leren. Door kleine aanwijzingen kan iCub na het identificeren van een nieuw object, leren hoe deze het best op te pakken of te gebruiken. Komt hij het voorwerp nogmaals tegen weet hij wat hem te doen staat. De 53 motoren waarmee iCub zijn hoofd en ledematen beweegt, maken zijn handelen angstaanjagend realistisch. Het leervermogen van de robots maakt het in de toekomst allicht mogelijk ze huishoudelijke taken te geven of in de ouderenzorg te functioneren.
Het project heeft € 9.200. 000,- gekost en is uitgevoerd door het Italiaanse Instituut voor Technologie en de Universitá degli Studi di Genova, met hulp van partners uit de UK, Zweden, Zwitserland en Portugal.

Companions

‘Binnen 20 jaar zal tot 40% van de hoogontwikkelde samenleving alleen wonen. De helft daarvan zullen ouderen zijn. Het onderzoeksproject COMPANIONS heeft twee prototypes ontwikkeld van het soort virtuele vrienden die ooit eens welkom gezelschap voor die mensen zouden kunnen vormen’, zo luidt de informatie in de leaflet.
Een wat trieste gedachte, praten tegen virtuele ‘vrienden’. Maar de technolgie is geavanceerd. Via een beeldscherm kan de gebruiker met zijn virtuele vriend praten, deze herkent tot zo’n 40 gebeurtenissen in relatie tot de context: “Hoe was je dag?”. Tijdens het gesprek analyseert de vriend het niveau van emotie in de stem van zijn gesprekspartner om te concluderen welk respons hij moet geven. Indien de Companion denkt zijn partner te kunnen voorzien van passend advies, zal hij dit doen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het voorstellen van planning voor de dag, wanneer de analyse duidt op een verhoogd stressniveau bij de gebruiker.
Dat het systeem intelligent in elkaar steekt mag ook wel als je weet dat het project tot nog toe ongeveer 12.5 miljoen heeft gekost. Ook is het consortia dat zich met dit project bezig houdt indrukwekkend. http://companions-project.org/?p=consortium

BeAware

Met de technologie die is ontwikkeld binnen het BeAware-project, wordt de burger bewust gemaakt van zijn energieverbruik. Met draadloze en interactieve apparatuur kan per huishoudtoestel worden gemeten wat het verbruik is. In een app voor de Iphone kun je in één overzicht zien wat je koffiezet apparaat en televisie verbruiken. De app geeft je ook tips te besparing. Ook kun je op afstand zien welke apparaten aan staan. Handig wanneer je bijvoorbeeld twijfelt of je het strijkijzer wel uit hebt gedaan.
Volgens de mensen van BeAware is de grootste winst bij energiebesparing te behalen door bewustwording. Vroeger heeft iedereen geleerd hoe lang een uur duurt, maar hoeveel een WATT is, daar hebben de meeste geen idee van.
Naast de BeAware app werd nog een ander bewustwordingsinitiatief gepresenteerd dat zich richt op duurzaamheid. Enercities, dit is een spel waarin de speler een stad op zo’n duurzaam mogelijke wijze moet opzetten en in stand houden. http://www.enercities.eu

All 3d imaging Phone

http://www.the3dphone.eu/files/3Dphone_April_2010.mov

Ook werd er op de conferentie een prototype getoond van een telefoon met 3d interface, 3d camera en 3d handling. Het was nog een prototype, maar daarmee niet minder indrukwekkend. De telefoon werkte al aardig, al moest je voor het bekijken van je film resultaten nog wel een brilletje op. Tot een directe implementatie komt het vooralsnog niet, omdat er nog geen opperating system is, die de technologie kan ondersteunen, daarnaast gaven de ontwikkelaars aan dat de grootste uitdaging voor de nabije toekomst zat in het vlot trekken van het proces encoderen-decoderen. Pas als dat ook naar behoren werkt kan er een eventuele toepassing volgen.
Het directe nut van de 3d Phone ontbreekt enigszins, behalve dan dat het de user experience aanzienlijk verbeterd. Een logische innovatie in navolging op de 3d televisies.

Subsidie saves the day!

Vaak kijken ondernemers met een schuine blik naar subsidies. Noodzakelijk kwaad, vergelijkbaar met de belastingaangifte, een tetanusprik of een bezoek aan schoonmoeder. Dat is begrijpelijk.

De wirwar aan wet- en regelgeving, de vuistdikke programma documenten en de uren aan werk die het kost om een subsidie in te dienen, zijn nu niet bepaald de meest leuke ondernemingen, echter daarmee niet minder noodzakelijk. Sterker nog, subsidies zijn in deze tijd misschien wel de redding voor de innovatie, ontwikkeling en creativiteit binnen je bedrijf.

In tijden van economische tegenwind bezuinigen bedrijven snel op de marketing, innovatie en R&D-uitgaven. Vaak is dit onverstandig, want het zijn nu juist deze aspecten die je organisatie helpen nieuwe markten open te breken, de klant te binden en de medewerkers geïnspireerd te houden. Het is goed mogelijk dat je je niet gesteund weet in dit standpunt en net als elke andere innovator te maken krijgt met de bekende bedreigingen voor de innovatie binnen het bedrijf. Ik heb de meest gehoorde punten van kritiek even op een rij gezet, maar deze ook direct aangevuld met een mogelijke oplossing vanuit de beschikbare subsidies.

Bedreiging 1: Onvoldoende kapitaal
Bij de bank hoef je nu niet aan te komen voor de financiering van je innovatie-activiteiten en ook is het steeds moeilijker om hiervoor intern geld beschikbaar te krijgen. Wel zijn er veel subsidiemogelijkheden die je kunnen helpen bij de financiering van uw project. Vaak is het een kwestie van het juiste project op het juiste moment uitrollen.

Kijk eens naar de thema’s die worden gesteund binnen je regio. Woon je bijvoorbeeld in de Randstad en wil je iets innovatiefs ondernemen binnen bijvoorbeeld het vakgebied ICT/nieuwe media of Life Sciences, dan zul je wellicht veel hebben aan het ‘Pieken in de Delta‘-programma.

Daarnaast zijn er interessante fiscale regelingen. Zo kun je bijvoorbeeld gebruik maken van de innovatiebox, hiermee verlaag je het percentage van de vennootschapsbelasting. Ook heb je recht op tot wel 64% subsidie op de loonkosten voor productontwikkeling via de WBSO-regeling. Je kunt deze fiscale voordelen gerust stapelen met andere subsidies. Dat geldt ook voor bureaus die in opdracht werken.

Bedreiging 2: Onvoldoende know-How
Succesvolle innovatie begint overwegend met goed onderzoek. Er is binnen de organisatie alleen niet altijd de nodige kennis aanwezig. Hier kun je twee dingen aan doen. Je kunt je eigen medewerkers verder opleiden, of je kunt kenniswerkers van buitenaf inhuren. In beide gevallen zijn er goede subsidiemogelijkheden. Zo kun je in veel gevallen de medewerkers gratis laten scholen, dat wil zeggen; je kunt de kosten in mindering brengen op de loonbelasting. Vaak kunnen interne opleidingstrajecten daar ook voor in aanmerking komen, mits in de juiste constructie.

Ook zijn er vouchers beschikbaar waarmee je expertese van buitenaf kunt financieren. Een soort tegoedbon voor onderzoek zeg maar. Deze kunt je gebruiken bij kennisinstellingen, universiteiten, maar ook bij adviesbureau’s.

Wanneer jijzelf in de coaching of advisering zit, zou je deze regelingen kunnen gebruiken om je diensten grotendeels gratis aan te bieden.

Bedreiging 3: Te hoog risico
Innovatie draait om risico’s nemen. Trial by error, experimenteel onderzoek. “Als je nooit onderuit gaat, heb je waarschijnlijk niet hard genoeg gerend.”

Echter, de financieel verantwoordelijke heeft vaak heel andere idealen. “Als ik vandaag ergens een euro in stop, moeten er morgen twee uit rollen”. Dat is bij innovatie zelden het geval. Dit is nu juist het risico waar iedereen zo bang voor is in deze tijd. Uiteraard is dit gegeven slecht op te lossen, maar je kunt wel proberen het risico zoveel mogelijk te beperken met subsidies.

Want wanneer je elke euro die je in innovatie steekt voor een groot deel weer terug krijgt via subsidies en andere overheidsreglingen, is het risico steeds beter te verantwoorden. Bij een optimale inzet van de beschikbare fiscale regelingen, opleidingssubsidies en kansen binnen nationale en regionale subsidie-thema’s, kom je vaak een heel eind. Sterker nog, ik sluit niet uit dat je als bedrijf zelfs winst maakt op innovatieve activiteiten voordat überhaupt een marktintroductie plaats vindt.

Samenwerking
Ook is het denk ik verstandig om te kijken naar mogelijke samenwerkingsverbanden. Immers, je bent niet de enige die vooruit wilt. Er zijn tal van ondernemers binnen uw branche, vakgebied of regio die met dezelfde problemen en uitdagingen spelen.

Wanneer je deze belangen weet te bundelen heb je goud in handen. De overheid stimuleert deze samenwerkingen namelijk voluit. Niet alleen kun je gebruik maken van elkaars expertise, vergroot je de mogelijkheden voor een passende impelementatie en spreidt u de risico’s, ook ontstaan er tal van interessante subsidies. Denk bijvoorbeeld aan het IPC of Kansen voor West. Het kan daarom waardevol zijn om je met je innovatievraagstukken te wenden tot een branchevereniging of de regionale businessclub.

Overwegend zijn er vele kansen voor ondernemers op het vlak van subsidies, slechts zelden worden deze ten volle potentie benut. In deze tijd waarin de druk op innovatie steeds meer toeneemt, kunt u ze gebruiken om uw daadkracht te behouden of zelfs te vergoten en het venijn uit de risico’s te halen, want zeker nu geldt; stil staan is ……..

Journalistiek onfatsoen of een ‘storms’ in een glas water?

Wellicht heeft u het gehoord; Pieter Storms maakt zich ernistige zorgen over de staat van de hedendaagse journalistiek. Sterker nog, zijn onvrede was zo groot dat het hem bewoog tot het schrijven van een heus essay over deze problematiek.
De journalisten van nu zouden zich niet meer conformeren aan de regels van de journalistiek met betrekking tot het checken van bronnen, de journalistiek zou meer uit zijn op het brengen van amusement dan een objectief verslag van een nieuwsfeit.

Storms
Op zich wat voor te zeggen, alleen uit de mond van Pieter Storms een beetje alsof Sinterklaas je vertelt dat snoepen slecht voor je is. “Een journalist is als een ambtenaar, als eeen dorpsdokter, die wordt niet rijk!!”, “Ik laat mijn essay uiteraard eerst checken.. Zo hoort dat eenmaal in de journalistiek”, zo konden wij uit zijn mond optekenen in de aflevering van De Wereld Draait Door van 14 september (klik hier), waar hij de verbale confrontatie zocht met een van de aanjagers van dit kwaad, de tafelheer Jort Kelder (1-0 voor Jort overigens). Alle beschuldigingen, het klonk toch gek uit zijn mond.

Na zijn betoog kon je toch concluderen dat hij zichzelf heftig diskwalificeerde voor het gilde, zowel voor toekomstige activiteiten als voor in het verleden geleverde diensten. De man die zelf (zo liet Jort Kelder weinig subtiel weten) tijdens zijn periode als reporter voor de Nieuwe Revu ooit een mega schadevergoeding moest betaling vanwege schending van privacy, de man die zich zelf wekelijks liet filmen terwijl die de corporate wereld aanpakte namens weerloze burgers (hij had ook een baan bij de consumentenbond kunnen nemen, maar waarschijnlijk speelde eigen faam, geld en amusement voor een groot publiek hier geen rol in…right!?) en de man die nu namens zijn vrouw elke vorm van goed bedreven journalistiek probeert te verhinderen voor het boek dat door Eric Smit is geschreven.

Verandering van dynamiek
Maar goed…even het profiel van de boodschapper terzijde. Veel stuitender vond ik nog (zeg ik nu vóórdat ik zijn essay heb gelezen) dat Pieter zich ervan overtuigd leek dat de traditionele journalistieke regels nog steeds dwingend zouden moeten zijn in het huidige journalistieke speelveld, Een mening die ik niet persé deel. Waar hij zegt ‘verloedering’ denk ik eerder dat je het moet hebben over een verandering van dynamiek.

Laat ik één ding vaststellen, kwaliteitsjournalistiek is duidelijk iets anders dan het snelle nieuws van tegenwoordig. Maar een ding is zeker: de journalistiek is verranderd en daarmee ook de regels.
Hier liggen mijn inziens twee belangrijke oorzaken aan ten grondslag.

1- De ontwikkeling van de behoefte van de consument
2- De beschikbaarheid van journalistieke instrumenten

De ontwikkeling van de behoefte van de consument
Nieuws is sneller geworden. Het diverse mediapalet zorgt ervoor dat er een duidelijkere scheiding is gekomen tussen soort nieuws. Via internet komt het nieuws bijna real time de huiskamer binnen, terwijl je in de weekkrant wordt voorzien van journalsiteke stukken met meer achtergrond. Consumenten hoeven niet meer te wachten tot dat de krant op hun mat valt, of tot dat het journaal begint om te weten wat er speelt in de wereld. Ze plukken het gewoon van het net, precies op het moment dat zij daar zin in hebben. De snelheid van de media schept uiteraard verwachtingen. Als er nu een bom ontploft in het Binnenhof, dan wil ik daar meteen alles van weten. Het intereseert me niet welke bronnen er worden gebruikt, of dat nu tweets, youtube-fragmenten, ooggetuigen of ANP-berichten zijn. Ik wil mijn nieuws snel en up-to-date. Ik houd er rekening mee dat er hier en daar wat gerectifceerd wordt, dat er aannames worden gedaan en dat ik mogelijk tijdelijk foutief wordt geïnformeerd.

Maakt de journalist zich met deze vorm van berichtgeving schuldig aan journalistiek onfatsoen? Nee, want dat hoort nu eenmaal bij het medium. Anders geldt voor de weekkrant, zij hebben tijd gehad om bronnen na te lopen en te checken. Echter geldt ook daar, het speelveld is verranderd. De tijden dat een reporter met een blocknote en een potlood achter zijn oren de deuren langs ging om te vragen of de buren toevallig wat hadden vernomen zijn verstreken. De dialoog vindt grotendeels online plaats. Op de social networks, in blogs, op Youtube. Dat zijn overwegend niet de meest betrouwbare bronnen, ze zijn vaak tamelijk annoniem en dus vergt het een uiterst kritische benadering wanneer je dergelijke bronnen aanwendt. Echter met een goede kruisanalyse en het destileren van de gemene deler, werkend vanuit een soort ‘wishdom of crowd-achtig’ principe, is deze bron wellicht veel betrouwbaarder dan de bronnen die in ‘oude’ journalistiek werden aangewend.

De beschikbaarheid van journalistieke instrumenten
Tegenwoordig is iedereen journalist, althans iedereen kan er één zijn. Afgestudeerde reporters met een baan bij de krant zullen het wellicht niet met me eens zijn, maar toen er een vliegtuig de Twin Towers in vloog waren de eerste beelden die we zagen afkomstig van een mobieltje. Weinig scholing voor nodig en weinig regels op van toepassing. Wellicht tijd om het begrip ‘journalist’ opnieuw te defineren, of tijd om te vrede te hebben met het feit dat de contouren van de beroepsgroep langszaam verdwijnen. Als beroepsjournalist is het steeds belangrijker om je te onderscheiden, maar ik denk zelf dat een goede journalist ook handig gebruik weet te maken van alle info die zijn ‘nieuwe’ collega’s ter beschikking stellen.

Nu, wat te doen met de traditionele journalistieke regels. Zijn die waardeloos in de huidige journalistieke arena? Misschien niet, maar ze zijn in iedergeval sterk aan onderhoud toe.